nl/handbook/hb-working-rcscripts.xml

<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<!DOCTYPE sections SYSTEM "/dtd/book.dtd">

<!-- The content of this document is licensed under the CC-BY-SA license -->
<!-- See http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5 -->

<!-- $Header: $ -->

<!-- Sync: 1.25 -->

<sections>

<version>1.21</version>
<date>2005-05-29</date>

<section>
<title>Runlevels</title>
<subsection>
<title>Het starten van het Systeem</title>
<body>

<p>
Als uw systeem opstart, ziet u steeds regels tekst voorbij schieten.
Wanneer u heel goed kijkt, zult u zien dat deze tekst steeds dezelfde zijn.
De volgorde waarin alles voorbij komt wordt de <e>boot sequence</e> genoemd,
is ligt (min of meer) vast.
</p>

<p>
Allereerst laadt uw bootloader de kernel image die u hebt aangegeven in het
configuratie bestand in het geheugen. Daarna vertelt het de processor om de
kernel uit te voeren. Wanneer de kernel is geladen en uitgevoerd, worden alle
kernel specifieke onderdelen en taken geïnitialiseerd en wordt het <c>init</c>
proces gestart.
</p>

<p>
Dit proces zorgt ervoor dat alle bestandssystemen (als gedefinieerd in
<path>/etc/fstab</path>) aangekoppeld en klaar gemaakt worden. Daarna
voert het verschillende scripts uit die terug te vinden zijn in
<path>/etc/init.d</path>. Deze scripts starten de hulpmiddelen die nodig
zijn om uw systeem volledig te starten.
</p>

<p>
Als alle scripts zijn uitgevoerd, activeert <c>init</c> de terminals
(in de meeste gevallen alleen de consoles die achter <c>Alt-F1</c>,
<c>Alt-F2</c>, etc zijn verborgen) met <c>agetty</c> dat als toepassing
wordt mee gestart, zodat u kunt inloggen via <c>login</c>.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Init Scripts</title>
<body>

<p>
Echter, <c>init</c> voert de scripts in <path>/etc/init.d</path> niet in 
willekeurige volgorde uit. Sterker nog, het voert alleen de scripts in 
<path>/etc/init.d</path> uit die uitgevoerd moeten worden. Het bepaalt welke
scripts dat zijn door te kijken naar <path>/etc/runlevels</path>.
</p>

<p>
Als eerste voert <c>init</c> de scripts uit in <path>/etc/init.d</path> met
een symlink naar <path>/etc/runlevels/boo</path>. Meestal worden de scripts
in alfabetische volgorde gestart, maar sommige scripts hebben informatie
bijgevoegd waarin staat dat een ander script gestart moet zijn voordat
zijzelf kunnen starten.
</p>

<p>
Wanneer alles met een link naar <path>/etc/runlevels/boot</path> is gestart,
gaat <c>init</c> verder met de scripts met een symlink naar 
<path>/etc/runlevels/default</path>. Ook deze worden in alfabetische volgorde
gestart, tenzij een script vraagt om een ander script eerder te starten, waarna
de volgorde wordt verandert.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Hoe Init Werkt</title>
<body>

<p>
Natuurlijk kan <c>init</c> dit niet allemaal zelf. Het heeft een configuratie
bestand nodig waarin staat wat er moet gebeuren. Dit configuratie bestand is
<path>/etc/inittab</path>.
</p>

<p>
Als u zich de boot volgorde nog kunt herinneren, dan weet u dat <c>init</c>
eerst alle bestandssystemen aankoppelt. Dit wordt bepaald door de volgende
regel in <path>/etc/inittab</path>:
</p>

<pre caption="De initialisatie regel in /etc/inittab">
si::sysinit:/sbin/rc sysinit
</pre>

<p>
Deze regel laat <c>init</c> <c>sbin/rc sysinit</c> draaien om het systeem te
initialiseren. Het <path>/sbin/rc</path> script zorgt voor de initialisatie,
dus eigenlijk doet <c>init</c> zelf niet zo veel -- het besteed de taak
van het initialiseren uit aan een andere toepassing.
</p>

<p>
Hierna voert <c>init</c> dus de scripts met symlinks naar
<path>/etc/runlevels/boot</path> uit. Dit wordt bepaald door de volgende regel:
</p>

<pre caption="Verder met het systeem initialiseren">
rc::bootwait:/sbin/rc boot
</pre>

<p>
Hier voert eigenlijk <c>rc</c> de benodigde taken uit. Het valt misschien op
dat de optie bij <c>rc</c> (<e>boot</e>) hetzelfde is als de submap van
<path>/etc/runlevels</path>.
</p>

<p>
Nu checkt <c>init</c> het configuratie bestand om te bepalen welke 
<e>runlevel</e> het moet draaien. Hiervoor lijst het de volgende regel in
<path>/etc/inittab</path>:
</p>

<pre caption="De initdefault regel">
id:3:initdefault:
</pre>

<p>
In de meeste gevallen (dus voor het overgrote deel van de Gentoo gebruikers) zal
het <e>runlevel</e> hier het nummer 3 zijn. Daarom zal <c>init</c> nu
kijken wat er gestart moet worden in <e>runlevel 3</e>:
</p>

<pre caption="De definities voor de runlevels">
l0:0:wait:/sbin/rc shutdown
l1:S1:wait:/sbin/rc single
l2:2:wait:/sbin/rc nonetwork
l3:3:wait:/sbin/rc default
l4:4:wait:/sbin/rc default
l5:5:wait:/sbin/rc default
l6:6:wait:/sbin/rc reboot
</pre>

<p>
De regel die runlevel 3 definieert, roept opnieuw het <c>rc</c> script aan om
toepassingen te starten (nu met het argument <e>default</e>). Ook hier is het
argument bij <c>rc</c> gelijk aan de naam van de submap van 
<path>/etc/runlevels</path>.
</p>

<p>
Wanneer <c>rc</c> klaar is, bepaalt <c>init</c> welke consoles geactiveerd 
worden en welke commando's gegeven moeten worden in die consoles:
</p>

<pre caption="De definities voor de consoles">
c1:12345:respawn:/sbin/agetty 38400 tty1 linux
c2:12345:respawn:/sbin/agetty 38400 tty2 linux
c3:12345:respawn:/sbin/agetty 38400 tty3 linux
c4:12345:respawn:/sbin/agetty 38400 tty4 linux
c5:12345:respawn:/sbin/agetty 38400 tty5 linux
c6:12345:respawn:/sbin/agetty 38400 tty6 linux
</pre>


</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Wat is een runlevel?</title>
<body>

<p>
U hebt nu kunnen zien dat <c>init</c> een genummerde lijst gebruikt om te
bepalen welk <e>runlevel</e> als eerste wordt geactiveerd. Een <e>runlevel</e>
is een vooraf ingestelde staat waarin uw systeem draait en bevat enkele scripts
(runlevel scripts of <e>initscripts</e>) die moeten worden uitgevoerd wanneer
u het runlevel start of beëindigt.
</p>

<p>
Binnen Gentoo zijn zeven runlevels gedefinieerd: drie interne runlevels, en 
vier gebruikersrunlevels. De interne runlevels zijn <e>sysinit</e>,
<e>shutdown</e> en <e>reboot</e> en doen wat hun name impliceert:
respectievelijk het systeem initialiseren, afsluiten en herstarten.
</p>

<p>
De gebruikersrunlevels hebben een <path>/etc/runlevels</path> submap:
<path>boot</path>, <path>default</path>, <path>nonetwork</path> en
<path>single</path>. Het <path>boot</path> runlevel start alle systeem
toepassingen, die door de andere runlevels gebruikt worden. De drie andere
runlevels verschillen door welke toepassingen ze starten: <path>default</path>
wordt gebruikt voor dagelijkse toepassingen, <path>nonetwork</path> indien
er geen netwerk wordt gebruikt, en <path>single</path> wanneer het systeem
gerepareerd moet worden.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Werken met de Init Scripts</title>
<body>

<p>
De scripts die door <c>rc</c> worden gestart noemen we <e>init scripts</e>.
Elk script in <path>/etc/init.d</path> kan worden uitgevoerd met de argumenten
<e>start</e>, <e>stop</e>, <e>restart</e>, <e>pause</e>, <e>zap</e>,
<e>status</e>, <e>ineed</e>, <e>iuse</e>, <e>needsme</e>, <e>usesme</e> of
<e>broken</e>.
</p>

<p>
Om een toepassing te starten, stoppen or herstarten (inclusief afhankelijke
toepassingen), kunt u <c>start</c>, <c>stop</c> en <c>restart</c> gebruiken:
</p>

<pre caption="Start Postfix">
# <i>/etc/init.d/postfix start</i>
</pre>

<note>
Alleen wanneer een toepassing een andere toepassing <e>nodig</e> heeft, wordt
deze opnieuw gestart of gestopt. Toepassingen die een andere toepassing blijven
gewoon draaien.
</note>

<p>
Wanneer u een toepassing wilt stoppen, maar de toepassingen die er op steunen
niet, dan kunt u het <c>pause</c> argument gebruiken:
</p>

<pre caption="Postfix stoppen, maar de afhankelijke toepassingen laten door draaien">
# <i>/etc/init.d/postfix pause</i>
</pre>

<p>
Wanneer u wilt zien wat de status van een toepassing is (gestart, gestopt,
gepauzeerd, ...), kunt u <c>status</c> gebruiken:
</p>

<pre caption="Status van postfix opvragen">
# <i>/etc/init.d/postfix status</i>
</pre>

<p>
Als de informatie aangeeft dat de toepassing draait, maar u weet zeker dat het
niet zo is, dan kunt u de status informatie resetten met behulp van het
<c>zap</c> argument:
</p>

<pre caption="Resetten van de  status voor postfix">
# <i>/etc/init.d/postfix zap</i>
</pre>

<p>
Om te kunnen zien welke afhankelijkheden een toepassing heeft, kunt u 
<c>iuse</c> of <c>ineed</c> gebruiken. Met <c>ineed</c> kunt u zien welke
toepassing nodig zijn om correct te kunnen functioneren. <c>iuse</c> geeft
aan welke toepassing gebruikt kunnen worden, maar niet nodig zijn voor 
het correct functioneren.
</p>

<pre caption="Een lijst met benodigde toepassing opvragen voor postfix">
# <i>/etc/init.d/postfix ineed</i>
</pre>

<p>
Op dezelfde manier kunt u opvragen welke toepassing een bepaalde toepassing
gebruiken (<c>needsme</c>) of kunnen gebruiken (<c>usesme</c>):
</p>

<pre caption="Een lijst met toepassing opvragen die postfix nodig hebben">
# <i>/etc/init.d/postfix needsme</i>
</pre>

<p>
Als laatste kunt u opvragen welke afhankelijkheden een toepassing nodig heeft
en mist:
</p>

<pre caption="Een lijst met missende afhankelijkheden opvragen voor postfix">
# <i>/etc/init.d/postfix broken</i>
</pre>

</body>
</subsection>
</section>
<section>
<title>Werken met rc-update</title>
<subsection>
<title>Wat is rc-update?</title>
<body>

<p>
Gentoo's init systeem gebruikt een lijst met afhankelijkheden om te bepalen
welke toepassing als eerste moet worden gestart. Aangezien dit een 
arbeidsintensieve taak is, willen we u als gebruiker dit niet handmatig laten
doen. Daarom hebben we hulpprogramma's ontwikkeld die het beheer van runlevels
en init scripts vergemakkelijken.
</p>

<p>
Met <c>rc-update</c> kunt u init scripts toevoegen en verwijderen bij een 
runlevel. Het <c>rc-update</c> programma zal steeds automatisch het
<c>depscan.sh</c> script de lijst met afhankelijkheden laten updaten.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Het toevoegen en verwijderen van toepassingen</title>
<body>

<p>
Tijdens de installatie hebt u al init scripts toegevoegd aan het "default"
runlevel. Toen wist u misschien nog niet waar "default" voor stond, maar dat
zou u nu moeten weten. Het <c>rc-update</c> script heeft een tweede argument
nodig, dat de actie definieert: <e>add</e>, <e>del</e> of <e>show</e>.
</p>

<p>
Om een init script toe te voegen of te verwijderen, voegt u gewoon <c>add</c>
of <c>del</c> als optie toe aan <c>rc-update</c>. Dit wordt gevolgd door het
te gebruike init script en het aan te passen runlevel. Bijvoorbeeld:
</p>

<pre caption="Postfix verwijderen uit het default runlevel">
# <i>rc-update del postfix default</i>
</pre>

<p>
Het <c>rc-update show</c> commando geeft u alle beschikbare init scripts en een
lijst van de runlevels waarin zij draaien:
</p>

<pre caption="Init script informatie opvragen">
# <i>rc-update show</i>
</pre>

</body>
</subsection>
</section>
<section>
<title>Toepassingen configureren</title>
<subsection>
<title>Waarom extra configuraties?</title>
<body>

<p>
Init scripts kunnen redelijk complex zijn. Daarom is het niet echt wenselijk
dat gebruikers de scripts direct moeten aanpassen, de kans op fouten is
gewoonweg te groot. Het is echter wel belangrijk om een toepassing te kunnen
configureren. U kunt bijvoorbeeld extra opties aan een toepassing willen
toevoegen.
</p>

<p>
Een tweede reden voor configuratie buiten het init script om, is om de
mogelijkheid te hebben init scripts te updaten zonder uw configuratie
kwijt te raken.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>De /etc/conf.d map</title>
<body>

<p>
Gentoo heeft een simpele manier om toepassingen te configureren: elk init script
heeft een configuratiebestand in <path>/etc/conf.d</path>. Het apache2 init
script (<path>/etc/init.d/apach2</path> heeft bijvoorbeeld een 
configuratiebestand <path>/etc/conf.d/apache2</path>, waarmee u verschillende
opties aan de Apache2 server kunt meegeven, als deze wordt gestart:
</p>

<pre caption="Variabele in /etc/conf.d/apache2">
APACHE2_OPTS="-D PHP4"
</pre>

<p>
Deze configuratiebestanden bevatten alleen variabelen (net als
<path>/etc/make.conf</path>, waardoor het gemakkelijk is om toepassingen te
configureren. Het geeft ons ook de mogelijkheid om meer informatie te geven
over de variabelen (als commentaar).
</p>

</body>
</subsection>
</section>
<section>
<title>Init Scripts scrhijven</title>
<subsection>
<title>Moet ik dat doen?</title>
<body>

<p>
Nee, het schrijven van een init script is normaal niet nodig, omdat Gentoo
voor alle toepassingen init scripts mee levert. Wanneer u echter een toepassing
installeert zonder Portage te gebruiken, is het heel goed waarschijnlijk dat u 
wel zelf een init script moet schrijven.
</p>

<p>
Let op dat u niet het init script gebruikt dat door een toepassing zelf wordt
meegeleverd, indien dit niet speciaal voor Gentoo is geschreven: Gentoo's init
scripts zijn namelijk niet compatible met init scripts voor andere linux 
distributies.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Indeling</title>
<body>

<p>
De basis indeling van een init script wordt hieronder gegeven.
</p>

<pre caption="Basis indeling van een init script">
#!/sbin/runscript

depend() {
  <comment>(informatie over afhankelijkheden)</comment>
}

start() {
  <comment>(Commando's voor het starten van de toepassing)</comment>
}

stop() {
  <comment>(Commando's voor het stoppen van de toepassing)</comment>
}

restart() {
  <comment>(Commando's voor het herstarten van de toepassing)</comment>
}
</pre>

<p>
Elk init script <e>moet</e> een <c>start()</c> functie hebben. De andere delen
zijn niet verplicht.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Afhankelijkheden</title>
<body>

<p>
Er zijn twee soorten afhankelijkheden die u kunt definiëren: <c>use</c> en
<c>need</c>. Zoals eerder uitgelegd, <c>need</c> is stricter dan <c>use</c>.
Met behulp van deze afhankelijkheden voert u de toepassing toe waar u van
afhankelijk bent, of de <e>virtuele</e> afhankelijkheid.
</p>

<p>
Een <e>virtuele</e> afhankelijkheid is een afhankelijkheid die door
verschillende toepassingen kan worden geleverd. Uw init script kan bijvoorbeeld
een systeem logger nodig hebben, maar er zijn meerdere systeem loggers
beschikbaar (metalogd, syslog-ng, sysklogd, ...). Aangezien u niet elke logger
afzonderlijk <e>moet</e> hebben (het is niet echt logisch om drie systeem 
loggers te installeren), zorgen we er voor dat deze toepassingen een virtuele
afhankelijkheid leveren (<c>provide</c>).
</p>

<p>
We kijken naar de afhankelijkheden voor de postfix toepassing.
</p>

<pre caption="Afhankelijkheden voor Postfix">
depend() {
  need net
  use logger dns
  provide mta
}
</pre>

<p>
Zoals u kunt zien, geldt dat postfix:
</p>

<ul>
  <li>
    de (virtuele) <c>net</c> afhankelijkheid nodig heeft (bijvoorbeeld 
    geleverd door <path>/etc/init.d/net.eth0</path>
  </li>
  <li>
    de (virtuele) <c>logger</c> gebruikt (bijvoorbeeld geleverd door
    <path>/etc/init.d/syslog-ng</path>)
  </li>
  <li>
    de (virtuele) <c>dns</c> afhankelijkheid gebruikt (bijvoorbeeld geleverd
    door <path>/etc/init.d/named</path>)
  </li>
  <li>
    een (virtuele) <c>mta</c> afhankelijkheid levert (wat alle mail servers
    doen)
  </li>
</ul>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>De volgorde instellen</title>
<body>

<p>
In sommige gevallen hebt u een toepassing niet direct nodig, maar wilt u de
toepassing starten <c>voor</c> (of <c>na</c>) een andere toepassing 
<e>indien</e> de toepassing op het systeem aanwezig is (let op de voorwaarde 
- dit is geen afhankelijkheid meer) <e>en</e> laten draaien in dezelfde 
runlevel (let weer op de voorwaarde - er zijn alleen toepassingen in hetzelfde
runlevel bij betrokken). U kunt dit doen met <c>before</c> en <c>after</c>.
</p>

<p>
Als voorbeeld kijken we naar de instellingen van portmap:
</p>

<pre caption="De depend() functie in de Portmap toepassing">
depend() {
  need net
  before inetd
  before xinetd
}
</pre>

<p>
U kunt ook het sterretje "*" gebruiken om uw toepassing voor alle andere
toepassingen in hetzelfde runlevel te plaatsen, maar dit is niet aan te raden.
</p>

<pre caption="Het draaien van een init script als eerste in een runlevel">
depend() {
  before *
}
</pre>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Standaard functies</title>
<body>

<p>
Naast de <c>depend</c> functie moet u ook de <c>start</c> functie definiëren.
Deze functie bevat alle commando's die nodig zijn om de toepassing te starten.
Het is verder aan te raden om de <c>ebegin</c> en <c>eend</c> functies te
gebruiken om te laten weten wat er gebeurt tijdens het uitvoeren van de 
toepassing.
</p>

<pre caption="Voorbeeld start() functie">
start() {
  ebegin "Starting my_service"
  start-stop-daemon --start --quiet --exec /path/to/my_service
  eend $?
}
</pre>

<p>
Indien u meer voorbeelden nodig hebt van de <c>start()</c> functie, kunt u de
init scripts uit de map <path>/etc/init.d</path> er op na slaan. En voor de
<c>start-stop-daemon</c> is een goede handleiding beschikbaar, die u op elk
moment kunt bekijken voor meer informatie:
</p>

<pre caption="De handleiding voor de start-stop-daemon bekijken">
# <i>man start-stop-daemon</i>
</pre>

<p>
Andere functies die u kunt gebruiken zijn: <c>stop()</c> en <c>restart()</c>.
U bent echter niet verplicht deze functies aan te roepen! Het init systeem kan
zelf deze functies aanvullen wanneer u de <c>start-stop-daemon</c> gebruikt.
</p>

<p>
De Gentoo init script programmeertaal is gebaseerd op de Bourne Again Shell
(bash). U kunt daarom zonder meer bash commando's gebruiken in uw init script.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Eigen functies toevoegen</title>
<body>

<p>
Wanneer u in uw init script andere functies wilt gebruiken dan de eerder 
genoemde, kunt u die functie toevoegen via de variabele <c>opts</c>. U kunt
dan een functie maken met dezelfde naam, bijvoorbeeld om een functie
<c>restartdelay</c> te gebruiken:
</p>

<pre caption="De restartdelay functie aanmaken">
opts="${opts} restartdelay"

restartdelay() {
  stop
  sleep 3    <comment># Wacht drie seconden voor opnieuw te starten</comment>
  start
}
</pre>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Configuratie variabelen voor uw toepassing</title>
<body>

<p>
U hoeft niets extra te doen om een configuratie bestand in de map
<path>/etc/conf.d</path> te kunnen gebruiken: wanneer uw init script wordt
gestart worden de volgende bestanden automatisch ingelezen:
</p>

<ul>
  <li><path>/etc/conf.d/&lt;Uw init script&gt;</path></li>
  <li><path>/etc/conf.d/basic</path></li>
  <li><path>/etc/rc.conf</path></li>
</ul>

<p>
Wanneer uw init script een virtuele afhankelijkheid bevat (zoals <c>net</c>)
zal het bestand dat hierbij hoort (in dit geval <path>/etc/conf.d/net</path>)
ook ingelezen worden.
</p>

</body>
</subsection>
</section>
<section>
<title>Het gedrag van het runlevel veranderen</title>
<subsection>
<title>Wie hebben hier iets aan?</title>
<body>

<p>
Veel laptop gebruikers zullen de volgende situatie herkennen: thuis wilt u
<c>net.eth0</c> starten, maar onderweg wilt u het netwerk juist niet starten
(omdat er toch geen netwerk beschikbaar is). Binnen Gentoo kunt u het gedrag
van het runlevel daarom aanpassen naar uw eigen wensen.
</p>

<p>
U kunt bijvoorbeeld een tweede "default" runlevel aanmaken, met daarin andere
init scripts. U kunt dan tijdens het opstarten kiezen welk default runlevel u
wilt gebruiken.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Softlevel gebruiken</title>
<body>

<p>
Allereerst maakt u een map aan voor uw tweede "default" runlevel. Hier maken
we als voorbeeld het runlevel <path>offline</path> aan:
</p>

<pre caption="Een map maken voor een runlevel">
# <i>mkdir /etc/runlevels/offline</i>
</pre>

<p>
Nu kunt u de init scripts toevoegen die u wilt gebruiken in het nieuwe 
runlevel. Een exacte kopie van uw huidige <c>default</c> runlevel, maar dan
zonder <c>net.eth0</c> maakt u zo:
</p>

<pre caption="Het toevoegen van de juiste init scripts">
<comment>(Kopieer alle toepassing van "default" naar "offline")</comment>
# <i>cd /etc/runlevels/default</i>
# <i>for service in *; do rc-update add $service offline; done</i>
<comment>(Verwijder de toepassingen die u niet wilt gebruiken in "offline")</comment>
# <i>rc-update del net.eth0 offline</i>
<comment>(Laat de toepassingen voor "offline" zien)</comment>
# <i>rc-update show offline</i>
<comment>(Een gedeelte van de resultaten)</comment>
               acpid | offline
          domainname | offline
               local | offline
            net.eth0 |
</pre>

<p>
Nu kunt u het configuratie bestand van uw bootloader aanpassen en het runlevel
<c>offline</c> toevoegen. Voor Grub past u <path>/boot/grub/grub.conf</path>
aan:
</p>

<pre caption="Het runlevel offline toevoegen voor Grub">
title Gentoo Linux Offline Usage
  root (hd0,0)
  kernel (hd0,0)/kernel-2.4.25 root=/dev/hda3 <i>softlevel=offline</i>
</pre>

<p>
En voilà, u bent klaar. U kunt nu tijdens het opstarten kiezen voor uw nieuwe
<c>offline</c> runlevel. Dit wordt dan gestart in plaats van <c>default</c>.
</p>

</body>
</subsection>
<subsection>
<title>Bootlevel gebruiken</title>
<body>

<p>
Het gebruik van <c>bootlevel</c> is gelijk aan <c>softlevel</c>. Het enige 
verschil is dat u nu geen tweede runlevel "default" aanmaakt, maar een tweede
runlevel "boot".
</p>

</body>
</subsection>
</section>
</sections>